خانه بولونی و بلاگر

از اتاق نشیمن تا حمام، رنگ‌های سیاه و سفید و بافت‌های سنگی در خانه نفوذ می‌کنند و پایه‌های بصری را تشکیل می‌دهند. کیوی در ابتدا یک پالت عمدتا سیاه و خاکستری را متصور بود، اما به پیشنهاد طراح، در نهایت یک پالت عمدتا سفید با لهجه‌های مشکی را انتخاب کرد و ترجیحات مالک را با طراحی کلی متعادل کرد.

در اتاق ناهارخوری، میز ناهارخوری مستطیلی مشکی و چهارپایه های قهوه ای تیره، بازی روشن و تاریکی را ایجاد می کند. بوفه دارای واحدهای کف سفید است که با واحدهای دیواری شیشه‌ای-با قاب مشکی جفت شده‌اند، در حالی که میز کار از تخته سنگ سیاه ساخته شده است و یک تعامل جذاب از مواد ایجاد می‌کند.
کیوی اذعان کرد: "با توجه به انتخاب بین یک خانه زیبا و یک خانه کاربردی، من قطعا یک خانه زیبا را انتخاب می کنم." "از آنجایی که ما به ندرت آشپزی می کنیم و سخت کوش نیستیم، عملی بودن آنقدرها برای ما مهم نیست." از نظر او، یک فضای زیبا به خودی خود دارای ارزش عاطفی است و خلق و خوی پایدار را تقویت می کند.

اتاق خواب اصلی دارای ظاهری کمی متفاوت است، با دیواری به رنگ خاکستری روشن و مشکی، همراه با یک چراغ خواب فلزی، ملافه خاکستری-قهوه‌ای و یک تخت توله سگ چوبی که حس گرمی به آن اضافه می‌کند. کیوی گفت: "در واقع، بیشتر قسمت های اتاق سفید است، بنابراین این یکی برجسته است، به همین دلیل من اتاق خواب اصلی را بیشتر دوست دارم."

اتاق خواب دوم طرح رنگی زیبای موراندی را با دیوارهای خاکستری روشن و ملافه های سبز خزه ای ارائه می دهد که فضای تخیلی نرم را برای زندگی آینده باقی می گذارد.

خانه پر از لمس های هوشمندانه مربوط به سگ است. سگ عروسکی روی فرش و مجسمه های کوچک روی قفسه ها همگی حکایت از عشق صاحب خانه به حیوان خانگی خود دارند.

نام این سگ، «فوفو» از انیمه مورد علاقه کیوی، «دفن فولیلین» گرفته شده است.
این انیمه داستان یک هزار-سال-پری در دنیایی دیگر را روایت می‌کند. داستان کاملاً آرامش بخش است، بنابراین نام آن ساده شده و به سگ "فوفو" داده شد.

از زمانی که سگ پیدا کرده است، مقاومت کیوی در برابر موارد مرتبط با توله سگ‌ها کاهش یافته است.

"ممکن بود قبلا آنها را نخریده باشم، اما اکنون، وقتی اسباب بازی ها یا لوازم جانبی برای توله سگ ها را می بینم، نمی توانم آنها را نخرم. من حتی چهار بار در مک دونالد فقط برای چهار عدد توله پلاسی غذا خورده ام."

پولاروید به روش مستندسازی زندگی کیوی تبدیل شده است. او عاشق گرفتن عکس های شایان ستایش از فوفو است و کیفیت فوری و قدیمی عکس ها را گرامی می دارد. او در جریان بازدید اخیر از خانه پدربزرگش، از دوربین پولاروید برای گرفتن عکسی از آنها در کنار هم استفاده کرد و این لحظه را جاودانه کرد.

داستان کیوی و شیائوهائو از یک کلاس درس دبیرستان شروع شد. از همکلاسی گرفته تا شریک، چهارده سال است که با هم هستند.

از مقطع کارشناسی تا مقطع کارشناسی ارشد، از خارج از کشور تا شانگهای، و بازگشت به شیان، سرعت آنها ثابت مانده است. زندگی در شانگهای، 50 متر مربع می تواند کمی تنگ باشد. نادیده گرفتن برخی از اولویت های زندگی آسان است و این روال تکراری می شود. حتی اگر کیفیت زندگی شما بهبود یابد، احساس شادی شما تغییر چندانی نخواهد کرد.

نقل مکان به شیان آغاز جدیدی را رقم زد. در این دنیای سیاه-و-که با دقت ساخته شده بود، دوباره بر زندگی خود تمرکز کردند. برای این زوج، این چیزی بیش از تغییر مکان بود. این یک سفر تجدید درونی بود.
کیوی گفت: «ریتم عاطفی و ارتباط باقی می ماند. "توانایی درک شوخی های یکدیگر بسیار مهم است."
در این خانه مینیمالیستی، هر فرد سبک زندگی منحصربه‌فرد خود را حفظ می‌کند، با این حال وقتی دور هم جمع می‌شوند، بهترین همراهان یکدیگر می‌شوند. مانند رنگ‌های پر جنب و جوش روی بوم-سیاه و-سیاه، فضای آرام با جریان احساسات پر جنب و جوش می‌شود.

در زمان فراق، فو فو یک نقطه راحت در اتاق نشیمن پیدا کرد. چراغ‌های اتاق بازی هنوز روشن بودند و چهره‌های اکشن روی قفسه کتاب‌ها بی‌صدا مانند مجسمه‌هایی در شب ایستاده بودند.
این خانه مانند یک ظرف ظریف است که درک ضمنی بین دو نفر در طول چهارده سال و همچنین هر عشق کوچکی را که آنها به اشتراک گذاشته اند را در خود جای داده است.
خانه در مورد اجازه دادن به فضا برای ثبت صادقانه جوهر زندگی است. وقتی پس‌زمینه سیاه و سفید تبدیل به یک بوم نقاشی روزمره می‌شود، آن لحظه‌های زنده-شگفت‌انگیز فیگورهای اکشن، اشتیاق بازی، تنبلی توله سگ، گرمای همنشینی-به تکان‌دهنده‌ترین لمس‌های آن تبدیل می‌شوند.